Jedzenie pomidorów na pusty żołądek może kończyć się bólem brzucha, zgagą i uczuciem ciężkości — odpowiadają za to garbniki i kwasy organiczne, które reagują z sokami żołądkowymi i drażnią błonę śluzową przewodu pokarmowego. Opisuje to przegląd „A Comprehensive Review of Bioactive Tannins in Foods and Beverages: Functional Properties, Health Benefits, and Sensory Qualities”, opublikowany w czasopiśmie „Molecules”. Bezpieczniej sięgać po nie w dalszej części dnia albo łączyć z pieczywem i tłuszczem.
Potas, witamina C i likopen w jednym owocu
Pomidory składają się głównie z wody, więc dostarczają kilka kalorii i pomagają uzupełniać płyny. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej podaje, iż jeden średni pomidor o masie około 170 g zawiera blisko 476 mg potasu, ponad 2 g błonnika i mniej więcej 39 mg witaminy C. Potas jest potrzebny do pracy mięśni, układu nerwowego i serca.
Za czerwony kolor odpowiada likopen — przeciwutleniacz z grupy karotenoidów. Organizm przyswaja go lepiej, gdy pomidory zostaną ugotowane i rozdrobnione, a w posiłku znajdzie się tłuszcz. Sos pomidorowy z oliwą sprawdza się tu lepiej niż surowy owoc, choć świeże pomidory wygrywają zawartością witaminy C.
Wyniki z badania PREDIMED
Analiza obserwacyjna przeprowadzona w ramach badania PREDIMED objęła 7056 starszych osób z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Przez trzy lata obserwacji uczestnicy jedzący ponad 110 g pomidorów dziennie mieli o 36 proc. niższe ryzyko rozwoju nadciśnienia niż ci, którzy spożywali mniej niż 44 g. Przy umiarkowanym spożyciu odnotowano też niewielki spadek ciśnienia rozkurczowego. Badanie miało charakter obserwacyjny, więc nie dowodzi związku przyczynowo-skutkowego.
Ile dziennie i kto powinien uważać
Nie ma jednego limitu dla zdrowych osób. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca po 10. roku życia co najmniej 400 g warzyw i owoców dziennie, a dwa średnie pomidory ważą 300–350 g i pokrywają sporą część tej normy. Całości nie powinien jednak realizować jeden produkt — w jadłospisie muszą znaleźć się także warzywa liściaste, brokuły, papryka, marchew czy ogórki.
Osoby z refluksem żołądkowo-przełykowym mogą odczuwać po pomidorach nasiloną zgagę, odbijanie i cofanie się treści żołądkowej. Podobnie bywa przy zespole jelita drażliwego. Sparzenie owoców oraz usunięcie skórki i pestek ułatwia trawienie.
Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek, u których badania pokazują zbyt wysokie stężenie potasu we krwi, mogą potrzebować ograniczenia porcji. National Kidney Foundation zaznacza, iż sama diagnoza nie oznacza wykluczenia pomidorów z diety — wielkość porcji ustala się z lekarzem lub dietetykiem na podstawie wyników, przyjmowanych leków i całego jadłospisu. Przy gotowych produktach trzeba czytać etykiety, bo ketchup, sok i sos pomidorowy bywają mocno dosolone lub dosładzane.
