Maślan sodu – zdrowe jelita wsparciem dla wyrównania poziomu glukozy u osób z cukrzycą typu 2

Cukrzyca typu 2 to nie tylko wahania glikemii – to także wzdęcia, biegunki i dyskomfort jelitowy, z którym walczy wielu pacjentów. Czy wsparciem dla pacjentów może być… tłuszcz w postaci maślanu sodu? Coraz więcej badań wskazuje, iż ten niepozorny związek może łagodzić objawy ze strony układu pokarmowego, wspierać mikrobiotę jelitową, a choćby pomagać w regulacji poziomu glukozy we krwi. Dowiedz się, jak maślan sodu może stać się Twoim sprzymierzeńcem także jeżeli masz cukrzycę i choroby jelit.

Czy w cukrzycy typu drugiego „boli brzuch”?

Blisko 9% Polaków ma cukrzycę typu 2, a wielu z nich skarży się na wzdęcia, gazy czy naprzemienne biegunki i zaparcia. Winowajcą niekiedy może być stosowane leczenie. Przykładowo powszechnie stosowana metformina może przyczyniać się do powstawania dysbiozy jelitowej, a także biegunek.

Przyjmowanie leków doustnych wiąże się z ryzykiem występowania skutków ubocznych, w tym niekorzystnych zmian w mikrobiocie jelitowej. Badania wskazują także, iż sama choroba jest nierozłącznie związana z występowaniem dysbiozy jelitowej.

Skutkami takiej dysbiozy jest m.in. zmniejszenie warstwy mucyny w jelicie i rozszczelnienie bariery jelitowej, co może prowadzić do wystąpienia tzw. zespołu nieszczelnego jelita (leaky gut syndrome). To z kolei nasila stan zapalny i pogłębia zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zamykając błędne koło. Tak właśnie nakręca się spirala dolegliwości metaboliczno-jelitowych.

Maślan sodu w prostych słowach

Maślan to krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy, który w postaci kwasu masłowego wytwarzany jest przez zdrową mikrobiotę w jelicie grubym z błonnika. Dla kolonocytów kwas masłowy jest tym, czym glukoza dla mózgu – głównym paliwem. Dlatego w przypadku niedoborów błonnika w diecie lub deficytu bakterii wytwarzających kwas masłowy należy uzupełniać jego niedobory.

W suplementacji stosuje się maślan sodu w postaci żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (najczęściej w formie mikrootoczkowanego maślanu sodu, np. przebadanego klinicznie maślanu sodu MSB®) lub suplementów. Tylko odpowiednio opracowana farmaceutyczna forma może być uwalniana równomiernie w całym jelicie, a co za tym idzie – przyczyniać się do optymalnych efektów klinicznych. Jest to ważne, ponieważ kwas masłowy pełni ważne funkcje zarówno w jelicie cienkim, jak i grubym, przyczyniając się do:

1. regeneracji połączeń ścisłych, nabłonka jelitowego i odbudowy warstwy mucyny, co hamuje przedostawanie się toksyn do krwioobiegu,
2. wyciszania stanu zapalnego, co sprzyja prawidłowej funkcji jelit, odbudowie mikrobioty jelitowej i zmniejszeniu uogólnionego stanu zapalnego,
3. pobudzania wydzielania GLP-1, a tym samym do poprawy sygnalizacji insulinowej,
4. normalizacji perystaltyki jelit.

Jeśli zastanawiasz się, jaki preparat z maślanem wybrać i jak odróżnić fakty od marketingowych mitów, sięgnij po bezpłatny e-book „Fakty i mity o maślanie sodu”.

Co mówią najnowsze badania?

Choć maślan sodu jest tłuszczem, to stosując go w suplementacji i zachowując odpowiednią dietę, nie musisz się obawiać, iż przytyjesz. Wynika to ze specyfiki biologicznego działania tego kwasu tłuszczowego, który, jak wskazują badania, może wykazywać pozytywne działanie na parametry metaboliczne.

Jeśli chcesz poznać więcej danych i informacji na temat maślanu, sięgnij po bezpłatny e-book „Fakty i mity o maślanie sodu”, który rozwieje popularne wątpliwości i pozwoli odróżnić fakty od marketingowych mitów.

Jedno z najnowszych badań wykazało, iż przyjmowanie 1,5 g maślanu sodu w postaci MSB® (w formie dwóch saszetek dziennie w preparacie Intesta®) u pacjentów w polskiej populacji z T2D i bólami brzucha przyczyniło się do osłabienia objawów jelitowych i spadku częstości występowania SIBO. Co najważniejsze, zaobserwowano korzystny wpływ na wyrównanie metaboliczne pacjentów. U osób przyjmujących maślan sodu odsetek HbA1c, czyli „poziom” hemoglobiny glikowanej, obniżył się o 0,4%. Odnotowano także istotny statystycznie spadek masy ciała (mierzony dzięki BMI – body mass index).

Badacze widzą w maślanie regulator stanu jelit, nie tylko zdolny zmieniać przebieg cukrzycy typu drugiego, ale także sprzyjający walce z otyłością, niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby (NAFLD) i zespołem metabolicznym. Krótko mówiąc, związek ten jest korzystny we wszystkich schorzeniach, w których zespół jelita przesiąkliwego podsyca przewlekły stan zapalny.

Maślan sodu – wsparcie dla osób z cukrzycą typu 2

Warto śledzić nowe rekomendacje i świadomie dobierać preparaty, zwłaszcza u osób z przewlekłymi problemami gastrologicznymi. Rola maślanu w terapii cukrzycy typu 2 dopiero się kształtuje, niemniej zdrowie jelit może być równie ważne do lepszej kontroli choroby i wyższej jakości życia.

Naukowcy wciąż badają, jaką rolę w terapii cukrzycy typu 2 odgrywa maślan sodu. Jednak faktem jest, iż zdrowie jelit dla pacjentów z zaburzeniem glikemii jest niezwykle ważne, ponieważ stan mikrobioty jelitowej oraz nasilenie stanu zapalnego w jelitach mogą wpływać na jakość życia pacjentów, a także na samą kontrolę glikemii.

Bibliografia:

1. Zikou E. i inl., The Effect of Probiotic Supplements on Metabolic Parameters of People with Type 2 Diabetes in Greece—A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Study, „Nutrients” 2023, nr 15, s. 4663, https://doi.org/10.3390/nu15214663.
2. Panufnik P. i in., Effect of Butyrate on GI signs, SIBO, and Diabetes Control—Randomized, Placebo-Controlled Study in Patients with Type 2 Diabetes, „Diabetes” 2024, nr 73(Supplement_1), s. 610-P, https://doi.org/10.2337/db24-610-P.
3. Bourassa M.W. i in., Butyrate, neuroepigenetics and the gut microbiome: Can a high fiber diet improve brain health?, „Neuroscience letters” 20.01.2016, nr 625, s. 56–63, https://doi.org/10.1016/j.neulet.2016.02.009.
4. Hodgkinson K. i in., Butyrate’s role in human health and the current progress towards its clinical application to treat gastrointestinal disease, „Clinical nutrition: official journal of the European Society of Parenteral and Enteral Nutrition” 2023, nr 2, s. 61–75, https://doi.org/10.1016/j.clnu.2022.10.024.
5. Salvi P.S. Cowles R.A., Butyrate and the Intestinal Epithelium: Modulation of Proliferation and Inflammation in Homeostasis and Disease, Cells 2021, nr 10(7), s. 1775, https://doi.org/10.3390/cells10071775.
6. Martin-Gallausiaux C. i in., SCFA: mechanisms and functional importance in the gut, „The Proceedings of the Nutrition Society” 2021, nr 80(1), s. 37–49, https://doi.org/10.1017/S0029665120006916.
7. You H. i in., The Therapeutic Effect of SCFA-Mediated Regulation of the Intestinal Environment on Obesity, „Frontiers in nutrition” 2022, nr 9, s. 886902, https://doi.org/10.3389/fnut.2022.886902.
8. Stachowska E. i in., Could the use of butyric acid have a positive effect on microbiota and treatment of type 2 diabetes?, „European review for medical and pharmacological sciences” 2021, nr 25(13), s. 4570–4578, https://doi.org/10.26355/eurrev_202107_26250.
9. Turnbaugh P.J. i in., An obesity-associated gut microbiome with increased capacity for energy harvest, „Nature” 2006, nr 444, s. 1027–1031, https://doi.org/10.1038/nature05414.
10. Bäckhed F. i in., The gut microbiota as an environmental factor that regulates fat storage, „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America” 2004, nr 101, s. 15718–15723, https://doi.org/10.1073/pnas.0407076101.
11. Tilg H., Moschen A.R., Microbiota and diabetes: An evolving relationship, Gut 2014, nr 63, 1513–1521, https://doi.org/10.1136/gutjnl-2014-306928.
12. Larsen N. i in., Gut microbiota in human adults with type 2 diabetes differs from non-diabetic adults, PloS one 2010, nr 5,s. e9085, https://doi.org/10.1371/journal.pone.0009085.
13. Chen W. i in., Butyrate-producing bacteria and the gut-heart axis in atherosclerosis, „Clinica chimica acta; international journal of clinical chemistry” 2020, nr 507, s. 236–241, https://doi.org/10.1016/j.cca.2020.04.037.
14. Arora T., Tremaroli V., Therapeutic Potential of Butyrate for Treatment of Type 2 Diabetes, „Frontiers in endocrinology” 2021, nr 12, s. 761834, https://doi.org/10.3389/fendo.2021.761834.
15. Bytzer P. i in., Prevalence of gastrointestinal symptoms associated with diabetes mellitus: a population-based survey of 15,000 adults, „Archives of Internal Medicine” 2001, nr 161(16), s. 1989-1996, https://doi.org/10.1001/archinte.161.16.1989.
16. Efremova I. i in., Epidemiology of small intestinal bacterial overgrowth, „World Journal of Gastroenterology 2023, nr 29(22), s. 3400–3421, https://doi.org/10.3748/wjg.v29.i22.3400.
17. Allianou NG et al.: Metformin and gut microbiota: their interactions and their impact on diabetes. Hormones (Athens). 2019 Jun;18(2):141-144. doi: 10.1007/s42000-019-00093-w. Epub 2019 Feb 4. PMID: 30719628.
18. Khalil M, et al.: Unraveling the Role of the Human Gut Microbiome in Health and Diseases. Microorganisms. 2024 Nov 15;12(11):2333. doi: 10.3390/microorganisms12112333. PMID: 39597722; PMCID: PMC11596745.