W pierwszych dniach po diagnozie dziecka rodzic rzadko potrzebuje wykładu z psychologii. Częściej potrzebuje kogoś, kto po prostu jest obok.
Z taką myślą psychologiczną część Powitalnika pisała Olga Ślepowrońska – psycholożka, terapeutka dzieci z niepełnosprawnościami, edukatorka i współzałożycielka Stowarzyszenie Mudita. To ona jest autorką kilku rozdziałów przewodnika, w tym Niezbędnika psychologicznego.
„Kiedy miałam problemy zdrowotne w ciąży, ogromnym wsparciem byli dla mnie przyjaciele. Tacy, którzy byli blisko, dawali słowa otuchy i przestrzeń dla wszelkich emocji, którzy troszczyli się o mnie, ale też potrafili się razem ze mną cieszyć. Pisząc teksty dla Powitalnika, chciałam dać rodzicom mierzącym się z diagnozą właśnie takiego przyjaciela. Teksty, które będą realnym, empatycznym wsparciem, a nie »psychologicznym laniem wody«”.
Zanim powstały, Olga rozmawiała z dziesiątkami osób, które na różne sposoby przeszły przez troskę o zdrowie swojego dziecka.
„Rozmawiałam z rodzinami, które wiedziały o zagrożeniu już w ciąży, i z takimi, dla których to była niespodzianka tuż po narodzinach. Z rodzicami zachwyconymi swoim życiem i z pogrążonymi w depresji. Z osobami, które straciły dzieci. Z rodzicami maluszków i 50-latków z niepełnosprawnością. To oni byli moimi przewodnikami. Dzięki nim wiedziałam, o czym koniecznie napisać i jakie słowa będą wsparciem”.
Tak powstały teksty, które są dziś częścią Powitalnika, programu wsparcia dla rodzin po diagnozie. Przewodnik, który rodzic dostaje do ręki w szpitalu, jest dla niego sygnałem, iż nie został z tym sam.
Chcesz pomóc nam wdrażać Powitalnik do kolejnych szpitali? Wesprzyj naszą zbiórkę – link w komentarzu.
Żródło materiału: Stowarzyszenie MUDITA
