Twarze Opolszczyzny: Galeria Wojewodów jako lekcja ciągłości i szacunku

W holu przy Sali Złotej Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego czas na moment się zatrzymał, by połączyć przeszłość z teraźniejszością. Uroczyste odsłonięcie Galerii Wojewodów stało się pretekstem do niezwykłego spotkania pokoleń administracji, podkreślając, iż za suchymi przepisami i urzędowymi decyzjami zawsze stoi człowiek i jego osobista historia służby regionowi.

Wydarzenie to nie było jedynie formalnym odsłonięciem galerii, ale symbolicznym hołdem dla osób, które od 1990 roku brały na barki odpowiedzialność za losy województwa. Obecna wojewoda, Monika Jurek, witając swoich poprzedników, nie kryła wzruszenia wagą tej chwili.

„To dzisiejsze, choć symboliczne wydarzenie, jest dla mnie szczególne. Mam okazję uhonorować ludzi, którzy tworzyli historię nie tylko tego urzędu, ale ciągłość władzy w naszym województwie. Urząd to nie przepisy, to nie budynek, a przede wszystkim to ludzie. To oddanie, poświęcenie i służba dla drugiego człowieka” – podkreślała Monika Jurek.

Wojewoda zaznaczyła również, iż Galeria ma przypominać odwiedzającym o trwałości instytucji państwa, niezależnie od zmieniających się realiów politycznych. „Budujemy historię tego urzędu wszyscy, dokładając swoją cegiełkę. Chcę pełnić tę służbę pamiętając o tych, którzy byli przede mną, ale mając też świadomość, iż będą po mnie kolejni”.

Pierwsza kobieta i „kopalnia wiedzy”

Wśród zaproszonych gości szczególną uwagę przykuwała Elżbieta Rutkowska, która funkcję wojewody pełniła w latach 2003–2005 (wcześniej będąc wicewojewodą). Jako pierwsza kobieta na tym stanowisku, z entuzjazmem przyjęła fakt, iż dziś urzędem również kieruje kobieta.

„Jestem bardzo wzruszona. Nigdy nie myślałam, iż gdzieś tam będę ‚na ściance wisiała’. To świadczy o ciągłości urzędu, nie mówię władzy, ale właśnie urzędu” – mówiła Elżbieta Rutkowska. „Bardzo się cieszę, iż w tej chwili wojewodą jest kolejna kobieta – przeurocza osoba, znakomicie przygotowana do tej funkcji. Mam nadzieję, iż tak już zostanie”.

Rutkowska zwróciła również uwagę na fundament każdego urzędu – kadrę pracowniczą. „Dziękuję pracownikom, których tu dzisiaj spotykam, a którzy pracowali jeszcze w moich czasach. To świadczy o tym, iż fachowcy powinni zostawać na stanowiskach. Oni są kopalnią wiedzy i nieocenionym zasobem dla wojewody”.

„Wojewoda w teczce” i lekcja wielokulturowości

Niezwykle barwnymi wspomnieniami podzielił się Adam Pęzioł, wojewoda w latach 1999–2001, którego nominacja budziła wówczas spore kontrowersje ze względu na jego pochodzenie z Podkarpacia.

„Przyjechałem tu ku niezadowoleniu w zasadzie wszystkich dookoła. Nikt się nie spodziewał takiej decyzji. To było mocne wejście i od tamtej pory było już tylko ciekawie” – wspominał Adam Pęzioł, przywołując m.in. protesty rolników i kordony policji pod urzędem.

Pęzioł odniósł się również do krążących wówczas plotek, jakoby został przysłany, by zlikwidować młode województwo opolskie. „Niedawno rozmawiałem z arcybiskupem Alfonsem Nossolem. Pytał mnie, czy to prawda, iż miałem zlikwidować województwo. To pokazuje, jak wiele absurdów wtedy krążyło. Ale ta odmienność Opolszczyzny jest fascynująca”.

Były wojewoda podkreślił, iż region ten postrzega jako „Rzeczpospolitą w soczewce”.

„Wygnańcy ze wschodu, autochtoni i ludzie szukający tu miejsca – ta wielka różnorodność stanowi bogactwo tej ziemi. Jedyne, czego chciałem, to żeby nic nie zepsuć, a może coś wnieść. Szukałem spokoju, w którym rozmawia się o sprawach trudnych, zamiast szukać nienawiści. Trzeba pamiętać o tym, co było dobre w historii i o tym, co należało potępić”.

Galeria Wojewodów, znajdująca się w sercu Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego, pozostanie trwałym elementem edukacyjnym. Jak zauważyła wojewoda Monika Jurek, na ścianie celowo zostawiono wolne miejsca – dla tych, którzy w przyszłości będą dopisywać kolejne rozdziały historii regionu.